Hodowla kotów rasowych - Kot rosyjski niebieski, Kot abisyński









Koty Abisyńskie

Pochodzenie
Wbrew obiegowej opinii kot abisyński jest jedną z najstarszych ras kotów i wcale nie trzeba sięgać po pełne fantazji opowieści hodowców o jej pochodzeniu z czasów faraonów. Pod koniec XIX wieku rasa ta była już znana w Wielkiej Brytanii, gdzie ją uszlachetniono pod względem hodowlanym wykorzystując tego koty importowane z Afryki. Między innymi wprowadzano do hodowli także koty orientalne, aby ujednolicić wysmukłość sylwetki. W ten sposób powstał kot o ekstrawaganckim wyglądzie i wytwornym eksterierze, o szczególnych cechach futra, który ze swej strony mógł "świadczyć pionierskie usługi" przy tworzeniu wielu innych ras. Koty abisyńskie zdobyły światowe uznanie dopiero po drugiej wojnie światowej. Podczas gdy w Europie ich hodowla była w stanie zupełnego zastoju, Amerykanie doprowadzili hodowlę kotów abisyńskich do wysokiego poziomu i dopiero pierwsze sprowadzone do Europy ze Stanów Zjednoczonych koty abisyńskie o wysokich walorach przerwały tę stagnację. W latach 80. nastąpił także w Europie rozwój hodowli abisyńczyków sprowokowany rozlicznymi sukcesami na pokazach kotów tej rasy o dzikim zabarwieniu i zabarwieniu sorrel. Od tego czasu powstał istny barwny korowód dotyczący okrywy włosowej, który nawet trudno byłoby opisać.

Temperament
 Abisyńczyki mają charakter kotów pierwotnych. Są namiętnymi łowcami, uparte, a przy tym gwałtownie reagujące, żadnych walk nie unikają. Nie znoszą przymusu, a wybraną przez siebie osobę "wychowują" według swojej woli. Gdy się jednak pozyska ich sympatię, to przekształca się ona w przyjaźń do końca życia. Ich wesołe usposobienie i uwaga poświęcona wybranej osobie są nie do przecenienia. Kto raz uległ czarowi abisyńczyków nigdy nie zechce mieć kotów innej rasy. Abisyńczyki są kotami średniej wielkości, o silnym umięśnieniu oraz wdzięcznymi w ruchu i o zwinnym ciele. Kończyny mają dobrze umięśnione i wysmukłe, zakończenie łap zaś wąskie, owalne. Długi ogon z wyraźnie ostrym końcem jest gruby u nasady i wraz z resztą ciała, a więc głową, tułowiem i kończynami, stanowi wzór doskonałej harmonii proporcji.

Standard rasy według FIFE
Ogólnie:
Przeciętna waga Abisyńczyka to 3-4 kg kotki, 4-5 kg kocury. Są to średniej wielkości koty o smukłej wydłużonej sylwetce i eleganckich proporcjach.
Uszy:
Względnie duże, szerokie u podstawy, lekko zaokrąglone na szczycie, charakterystyczny „stempel” - odcisk kciuka na małżowinie; osadzone szeroko z boków głowy (tworzą razem z głową kształt trójkąta).
Oczy:
Duże, bystre, o kształcie migdałów, błyszczące, pełne wyrazu i ekspresji; kolor oczu – bursztynowy, zielony lub żółty, klarowny i intensywny; spojówka w kolorze tickingu.
Budowa:
- Średniej budowy, średniej długości, gibki i smukły lecz muskularny o wyważonych proporcjach.
- nogi : długie, smukłe, dobrze umięśnione, proporcjonalne do długości ciała, zakończone owalnymi stopami.
- ogon - Długi, cienki, mocny u nasady zwężający się ku końcowi, ostro zakończony.
Futro:
Futro krótkie, gęste, delikatne, płasko przylegające do korpusu; dąży się do intensywnej barwy w każdej odmianie kolorystycznej z wyraźnym rysunkiem na twarzy i wyraźnym tickingiem.
FIFE uznaje 4 podstawowe odmiany barwne kotów abisyńskich:
● dziko umaszczony (ABY n) – tułów rudobrunatny z czarnym tickingiem, podszerstek ciemnobrzoskwiniowy lub ciemnopomarańczowy; pięty i koniec ogona czarne; nos różowy z czarną obwódką
● sorrel (ABY o) – tułów miedzianorudy z czekoladowobrązowym tickingiem i ciemnobrzoskwiniowym podszerstkiem; poduszki i nos różowe
● niebieski (ABY a) – rozjaśniona barwa odmiany dzikoumaszczonej; ciepła niebieskoszara sierść ze stalowoniebieskoszarym tickingiem; płowokremowy podszerstek; koniec ogona i poduszki łap stalowoniebieskie, obwódka nosa w kolorze tickingu
● płowy (ABY p) – rozjaśniona odmiana sorrel ; jasnobeżowy z tickingiem w ciemnokremowym ciepłym kolorze; podszerstek jasnokremowy, nos i poduszeczki różowe.